روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در گزارشی تکاندهنده، از توطئهای شوم پرده برداشت که بر اساس آن، ایالات متحده و رژیم صهیونیستی قصد داشتند با حمله نظامی به ایران، رهبری جمهوری اسلامی را تغییر داده و محمود احمدینژاد، رئیسجمهور سابق را به عنوان مهرهای دستنشانده بر سر کار آورند.
شکست نقشه گستاخانه دشمن
به نقل از مقامات آمریکایی که از جزئیات این «نقشه گستاخانه» مطلع بودند، نیویورک تایمز اذعان کرد که این طرح «به سرعت با شکست مواجه شد» و سرنوشت کنونی احمدینژاد نامعلوم است. این شکست، نشانهای از بیداری ملت ایران و ناکامی توطئههای دشمنان است.
این گزارش میافزاید که پس از شهادت آیتالله علی خامنهای (ره)، دونالد ترامپ، رئیسجمهور وقت آمریکا، در خیال خام خود میپنداشت که «فردی از درون» ایران باید زمام امور را به دست گیرد. این بخش از گزارش، عمق توهمات و برنامهریزیهای خصمانه آمریکا علیه ملت ایران را آشکار میسازد.
تناقض در انتخاب احمدینژاد و زنگ خطر همکاری با دشمن
نیویورک تایمز با اشاره به اینکه انتخاب احمدینژاد «انتخابی غیرمعمول» بود، اذعان میکند که او در دوران ریاستجمهوری خود (۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲) به دلیل شعارهای «محو اسرائیل از نقشه جهان»، حمایت قاطع از برنامه هستهای ایران و انتقاد شدید از آمریکا شناخته شده بود. با این حال، گزارش به اختلافات او با رهبران نظام و تحت نظر بودن توسط مقامات ایرانی نیز اشاره دارد. این تناقض، ابعاد پیچیدهتر این توطئه را نمایان میسازد؛ آیا دشمنان قصد داشتند از اختلافات داخلی سوءاستفاده کنند یا او را به مهرهای برای اهداف خود تبدیل سازند؟
اما نکته قابل تأمل اینجاست که احمدینژاد در مصاحبهای در سال ۲۰۱۹، ترامپ را «مرد عمل» و «تاجری» خوانده بود که قادر به محاسبه سود و زیان است و خواستار «تفاهم» بین ایران و آمریکا شده بود. این اظهارات، زنگ خطر همکاریهای پنهانی و تمایل به سازش با دشمن را به صدا در میآورد و نشان میدهد چگونه برخی افراد ممکن است در دام فریب دشمن گرفتار شوند.
الگوی ربایش مادورو و عملیات «فرار از زندان»
ترامپ با سرمستی از موفقیت عملیات ربایش نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، و تمایل جایگزین موقت او، دلسی رودریگز، به همکاری با کاخ سفید، گمان میکرد که همین الگو را میتوان در ایران نیز تکرار کرد. این بخش از گزارش، بار دیگر خوی استکباری و توهم قدرت آمریکا را به نمایش میگذارد.
اما این «عملیات گستاخانه» آمریکا و رژیم صهیونیستی که احمدینژاد نیز در مورد آن مشورت داده بود، «به سرعت به خطا رفت». مقامات آمریکایی به تایمز گفتهاند که احمدینژاد در روز اول جنگ، در حمله رژیم صهیونیستی به خانهاش در تهران زخمی شده است. این حمله با هدف «آزادسازی» او از حصر خانگی صورت گرفته بود. او از این حمله جان سالم به در برد، اما پس از این تجربه تلخ، نظرش را در مورد طرح تغییر رژیم تغییر داد و از آن زمان تاکنون مکان او نامعلوم است. مقالهای در آتلانتیک نیز این حمله را «عملیاتی برای فرار از زندان» توصیف کرده بود. این جزئیات، عمق نفوذ و برنامهریزی دشمن برای استفاده از عناصر داخلی را نشان میدهد.
پس از این واقعه، نیویورک تایمز تأییدیه دریافت کرد که احمدینژاد حمله هوایی را تلاشی برای آزادی خود دانسته است. آمریکاییها معتقد بودند که او میتواند کشور را رهبری کند و توانایی مدیریت «اوضاع سیاسی، اجتماعی و نظامی ایران» را دارد. اما با وجود فرار از حصر خانگی، او از طرح تغییر رژیم «سرخورده» شد و همکاری خود را متوقف کرد. این سرخوردگی، شاید نتیجه درک عمق فریب دشمن و ماهیت واقعی اهداف آنان باشد.
اتهامات ارتباط با غرب و جاسوسی؛ خطرات خیانت به انقلاب
احمدینژاد که از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ (۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳) رئیسجمهور بود، به تدریج با رهبر معظم انقلاب، آیتالله علی خامنهای (مدظلهالعالی)، دچار اختلافاتی شد. نیویورک تایمز مینویسد که او رهبران نظام را به فساد متهم کرده و شایعاتی درباره وفاداری او مطرح شده بود. او از چندین انتخابات ریاستجمهوری رد صلاحیت شد، دستیارانش دستگیر شدند و محدودیتهایی برای تردد او اعمال گردید. این گزارش در پایان میافزاید که «افراد نزدیک به احمدینژاد متهم به داشتن روابط نزدیک با غرب یا حتی جاسوسی برای رژیم صهیونیستی بودهاند.» این اتهامات، نشاندهنده خطرات نفوذ و ارتباط با بیگانگان است که میتواند به خیانت به آرمانهای انقلاب منجر شود.
#توطئه_آمریکا_اسرائیل #احمدی_نژاد #نیویورک_تایمز #نفوذ_دشمن #جمهوری_اسلامی_ایران #جاسوسی #تغییر_رژیم #شکست_دشمن #خوی_استکباری #امنیت_ملی