در حالی که نگاههای جهانی به تلاشهای دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ علیه ایران دوخته شده است، رژیم اشغالگر صهیونیستی با سوءاستفاده از این فرصت، حملات وحشیانه خود به غزه را به شکلی سیستماتیک تشدید کرده و تمامی راههای کمکرسانی حیاتی را مسدود نموده است. این اقدام جنایتکارانه، نوار محاصرهشده غزه را به ورطه یک «قحطی مهندسیشده و مرکب» کشانده است که به اذعان کارشناسان اقتصادی، یک فاجعه انسانی بیسابقه است.
تعداد کامیونهای حامل کمکهای بشردوستانه که وارد غزه میشوند، به طرز فاجعهباری کاهش یافته است؛ این در حالی است که رژیم صهیونیستی با این اقدام، آشکارا توافق آتشبس اکتبر ۲۰۲۵ با حماس را نقض کرده است. از آن زمان تاکنون، دفتر رسانهای دولتی در غزه بیش از ۲۴۰۰ مورد نقض نظامی توسط نیروهای اشغالگر صهیونیستی را ثبت کرده که منجر به شهادت بیش از ۷۰۰ فلسطینی مظلوم شده است.
تنها در روز سهشنبه، ارتش متجاوز اسرائیل در حملات جداگانه خود به مناطق مختلف این باریکه جنگزده، دستکم ۱۱ فلسطینی، از جمله دو کودک بیگناه را به شهادت رساند.
شدت این حملات در اوج تنشهای منطقهای به اوج خود رسید. بین ۲۸ فوریه و ۸ آوریل، در حالی که منطقه شاهد تحولات حساسی بود، نیروهای اشغالگر صهیونیستی در ۳۶ روز از ۴۰ روز، غزه را بمباران کردند که نشان از خوی تجاوزگرانه و فرصتطلبانه این رژیم دارد.
تنها در پنج هفته گذشته، بیش از ۱۰۰ نفر از جمله محمد ویشاح، خبرنگار الجزیره، به شهادت رسیدهاند. از زمان آغاز حمله نظامی وحشیانه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، رژیم صهیونیستی بیش از ۷۲,۳۳۶ نفر را به کام مرگ کشانده است.
فریب «کامیونهای کمکرسانی»
در حالی که رژیم صهیونیستی به کرات ادعا میکند صدها کامیون کمکرسانی را وارد غزه میکند، مقامات فلسطینی و کارشناسان اقتصادی این آمار را یک فریب عمدی و بازی با اعداد میدانند.
بر اساس گزارش دفتر رسانهای دولتی، تنها ۴۱,۷۱۴ کامیون کمکرسانی و تجاری طی شش ماه گذشته وارد غزه شدهاند. این رقم تنها ۳۷ درصد از ۱۱۰,۴۰۰ کامیون توافق شده در قرارداد آتشبس را شامل میشود. وضعیت سوخت حتی بحرانیتر است؛ از ۹,۲۰۰ کامیون سوخت وعده داده شده، تنها ۱,۳۶۶ کامیون وارد شدهاند که نشاندهنده نرخ انطباق فاجعهبار ۱۴ درصدی است.
گزارشهای روزانه اخیر، شدت این انسداد عمدی را به وضوح نشان میدهد. در ۱۳ آوریل، تنها ۱۰۲ کامیون کمکرسانی و ۷ کامیون سوخت، به همراه ۲۱۶ کامیون تجاری اجازه ورود به کل نوار غزه را یافتند؛ این ارقام کسری ناچیزی از بیش از ۶۰۰ کامیون مورد نیاز روزانه طبق توافق «آتشبس» است. تا ۱۴ آوریل نیز، این اعداد با ورود تنها ۱۲۲ کامیون کمکرسانی و ۱۲ کامیون سوخت، در سطح بحرانی باقی ماندند.
نکته مهم اینجاست که مقامات صهیونیستی به طور کامل گذرگاههای ورودی اضافی مانند زیکیم و کیسوفیم را بستند؛ گذرگاههایی که تنها یک روز قبل دهها کامیون تجاری و کمکرسانی را عبور داده بودند. این اقدام، تمامی ترافیک محدود را به طور انحصاری از طریق گذرگاه کرم ابوسالم هدایت کرده و به عمد یک گلوگاه خفقانآور ایجاد کرده است.
محمد ابوجیاب، کارشناس اقتصادی فلسطینی ساکن غزه، به الجزیره گفت که رژیم صهیونیستی از یک «فریب فنی و تجاری» برای بزرگنمایی این اعداد استفاده میکند.
ابوجیاب توضیح داد: «یک کامیون اسرائیلی تا ۳۲ یا ۳۴ پالت را حمل میکند… که سپس در سمت غزه به دو یا سه کامیون کوچکتر و فرسوده فلسطینی تخلیه میشوند.» وی افزود: «در نتیجه، سازمان ملل و اسرائیل، تعداد واقعی کامیونهای اسرائیلی ورودی را دو یا سه برابر بیشتر از آنچه هست، شمارش میکنند.» هر پالت تقریباً یک تن کالا یا مواد غذایی را در خود جای میدهد.
علاوه بر این، رژیم صهیونیستی اخیراً محمولههای با بار مخلوط را ممنوع کرده است. اگر یک تاجر ۲۰ پالت شکر وارد کند، ۱۲ فضای پالت باقیمانده در کامیون باید خالی بماند، با این حال همچنان به عنوان یک کامیون تجاری کامل ثبت میشود. این قوانین مضحک، تنها با هدف تشدید بحران طراحی شدهاند.
ابوجیاب خاطرنشان کرد: «توافق سیاسی یک «کامیون» را تصریح کرده بود اما مقادیر، وزنها یا تعداد پالتها را مشخص نکرده بود.» این نقص عمدی به رژیم صهیونیستی اجازه میدهد تا از تدارکات به عنوان سلاحی برای محدود کردن کمکها استفاده کند، در حالی که ظاهراً خود را پایبند به توافق نشان میدهد.
مهندسی گرسنگی: جنایتی علیه بشریت
این خفقان لجستیکی، بخشی از یک استراتژی گستردهتر است. حسن ابوریاله، معاون وزیر اقتصاد ملی در غزه، در جلسهای که در کانال رسمی تلگرام این وزارتخانه منتشر شد، اعلام کرد که رژیم صهیونیستی در حال «مهندسی یک سیاست گرسنگی» است.
برای تضمین هرج و مرج در بازارهای محلی و افزایش سرسامآور قیمتها، رژیم اشغالگر به عمد نهادهای نظارتی مدنی را از بین برده است. ابوریاله گفت: «اشغالگران اکثریت تیمهایی را که بر قیمتها نظارت میکردند، هدف قرار دادند و معاون [سابق] وزارت اقتصاد و پنج مدیر کل را در طول جنگ ترور کردند.» این اقدامات، نشان از برنامهریزی دقیق برای ایجاد فاجعه دارد.
نتایج این اقدامات ویرانگر بوده است؛ کالاهای اساسی کمیاب شدهاند و تولید نان روزانه به ۲۰۰ تن کاهش یافته که بسیار کمتر از ۴۵۰ تن مورد نیاز برای تغذیه جمعیت است. مردم غزه در آستانه یک فاجعه انسانی بیبازگشت قرار دارند.
اسماعیل الثوابته، مدیر کل دفتر رسانهای دولتی، به الجزیره گفت: «ما این کسری ساختاری را در شرایط استثنایی و اجباری مدیریت میکنیم.»
او کاهش مداوم تدارکات با وجود آتشبس را «محدودیت سیستماتیک اقلام اساسی» توصیف کرد که جمعیت را به سمت سطوح خطرناکی از ناامنی غذایی سوق میدهد. قیمت محصولات تازه به شدت افزایش یافته است، به طوری که ۱ کیلوگرم گوجهفرنگی در عرض چند هفته از ۱.۵۰ دلار به نزدیک ۴ دلار رسیده است.
علاوه بر این، فاجعه انسانی با خروج گروههای امدادی بزرگ تسریع میشود. الثوابته خاطرنشان کرد که کاهش یا تعلیق عملیات توسط نهادهای کلیدی بینالمللی، به ویژه برنامه جهانی غذا (WFP)، به دلیل محدودیتهای اسرائیل، یک «تحول بسیار خطرناک» است که فروپاشی کامل سیستم امدادرسانی غزه را تهدید میکند.
او گفت: «ما از جامعه جهانی و ضامنان توافق میخواهیم که فوراً رژیم صهیونیستی را برای بازگشایی گذرگاهها تحت فشار قرار دهند… پیش از آنکه به نقطه بیبازگشت و یک انفجار انسانی قریبالوقوع برسیم.»
«قحطی مرکب»: فروپاشی کامل اقتصاد غزه
این بحران فراتر از صرفاً کمبود غذا رفته است؛ اکنون شاهد فروپاشی کامل اقتصاد فلسطین هستیم.
ابوجیاب وضعیت کنونی را یک «قحطی مرکب» توصیف کرد. با افزایش بیکاری به ۸۰ درصد و نابودی بیش از ۱۶۰,۰۰۰ شغل در بخشهای صنعتی، کشاورزی و تجاری، جمعیت به طور کامل قدرت خرید خود را از دست داده است.
ابوجیاب به الجزیره گفت: «دیگر منطقی نیست که ورود مواد غذایی از گذرگاهها را به در دسترس بودن آنها برای شهروندان فلسطینی مرتبط کنیم.» حتی زمانی که کالاها به بازار میرسند، ۷۰ تا ۸۰ درصد خانوادهها به دلیل فقدان کامل درآمد، به سادگی توان خرید آنها را ندارند.
این محرومیت شدید، غیرنظامیان را مجبور به استفاده از جایگزینهای مرگبار کرده است. الثوابته هشدار داد: «بازگشت صفهای طولانی برای نانواییها و روی آوردن شهروندان به سوزاندن پلاستیک و زباله در غیاب گاز پختوپز، شاخصهای میدانی خطرناکی از یک وخامت بیسابقه است.» وی خاطرنشان کرد که مراکز بهداشتی دولتی در حال حاضر برای درمان بیماریهای تنفسی و پوستی ناشی از این آلودگی سمی، با مشکلات جدی دست و پنجه نرم میکنند.
محاصره پزشکی: جنایتی دیگر
در همین حال، خفقان صهیونیستی به بیماران آسیبپذیر غزه نیز گسترش یافته است. در حالی که توافق آتشبس، بازگشایی گذرگاه رفح را برای تخلیه پزشکی بیماران الزامی کرده بود، رژیم اشغالگر مرزها را به شدت محدود نگه داشته است.
طی شش ماه گذشته، تنها ۲,۷۰۳ نفر از ۳۶,۸۰۰ نفر مورد انتظار، اجازه عبور از رفح را یافتهاند که نرخ انطباق تنها ۷ درصدی را نشان میدهد. در نتیجه، تنها ۸ درصد از بیماران به شدت مجروح و مبتلا به بیماریهای مزمن که برای تخلیه فوری پزشکی برنامهریزی شده بودند، اجازه خروج یافتهاند. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، تقریباً ۱۸,۰۰۰ نفر همچنان در غزه گرفتار هستند و منتظر درمان نجاتبخش در خارج از کشورند. این جنایت آشکار، لکه ننگی بر پیشانی مدعیان حقوق بشر است.
#غزه #فلسطین #رژیم_صهیونیستی #نسل_کشی_غزه #جنایات_جنگی_اسرائیل #محاصره_غزه #قحطی_مهندسی_شده #آتش_بس_فوری #مقاومت_فلسطین #آزادی_فلسطین