اروپا همچنان در حال رویگردانی از رژیم صهیونیستی است. این قاره از دولتی که حملات خود را علیه همسایگانش تشدید کرده و به پیامدهای شوک اقتصادی جهانی ناشی از اقداماتش بیاعتناست، به ستوه آمده است.
انزوای فزاینده بینالمللی
به رژیم صهیونیستی مدتهاست که درباره وضعیت رو به رشد خود به عنوان یک رژیم مطرود در عرصه بینالملل هشدار داده شده است. جنگ نسلکشی در غزه، همراه با حملات این رژیم به لبنان و ایران، منجر به تغییرات گستردهای در افکار عمومی غرب شده است. این افکار عمومی برای دولتهای اروپایی، علیرغم روابط نزدیک و دیرینه آنها با تلآویو، دیگر قابل چشمپوشی نیست.
دولت راستگرای ایتالیا به تازگی به جمع رو به رشد منتقدان این رژیم پیوسته است. در هفتههای اخیر، کشورهایی چون بریتانیا، ایرلند و اسپانیا نیز به این جمع اضافه شدهاند. درخواستها برای توقف حملات رژیم صهیونیستی به لبنان و ایران و عقبنشینی از درگیریای که تحلیلگران هشدار میدهند جهان را به سمت رکود سوق میدهد، افزایش یافته است.
اوایل ماه جاری، اسپانیا خواستار تعلیق توافقنامه تجاری اتحادیه اروپا با رژیم صهیونیستی در پی اقدامات «غیرقابل تحمل» این رژیم در لبنان شد. فرانسه نیز پیش از این شرکتهای صهیونیستی را از نمایشگاههای بزرگ دفاعی منع کرده بود. حتی آلمان، که شاید سرسختترین متحد اروپایی رژیم صهیونیستی است، نگرانی خود را از آنچه «الحاق جزئی و دوفاکتوی کرانه باختری» توسط این رژیم نامید، ابراز داشته است.
ادعای دفاع از غرب در برابر انتقادات
روز دوشنبه، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، به منتقدان اروپایی خود تاخت و مدعی شد که او مدافع ارزشهای آنهاست.
او گفت که اروپا امروز «دچار ضعف عمیق اخلاقی» شده است. سپس با استفاده از ادبیاتی که از راست افراطی اروپا وام گرفته شده بود، استدلال کرد که اروپا «کنترل هویت، ارزشها و مسئولیت خود را برای دفاع از تمدن در برابر بربریت از دست میدهد.»
نتانیاهو – که به دلیل جنایات جنگی در غزه حکم بازداشت بینالمللی از سوی دادگاه کیفری بینالمللی دارد – افزود: «اروپا چیزهای زیادی برای یادگیری از ما دارد، به ویژه درس اساسی تمایز اخلاقی روشن بین خیر و شر، که در لحظات حقیقت از ما میخواهد برای آنچه خوب است، برای زندگی، به جنگ برویم.» این اظهارات در حالی مطرح میشود که رژیم او متهم به نسلکشی و جنایات بیشمار علیه بشریت است.
تصویری تحریف شده از خود
اوا ایلوژ، استاد جامعهشناسی صهیونیست در دانشکده مطالعات پیشرفته علوم اجتماعی پاریس، به الجزیره گفت که ایده جنگیدن رژیم صهیونیستی به نمایندگی از بسیاری از کشورهایی که اکنون اقدامات آن را محکوم میکنند، در میان راستگرایان این رژیم چیز جدیدی نیست.
او افزود: «این خط فکری آنها سالهاست که وجود دارد.» وی اشاره کرد که راستگرایان صهیونیست از آنچه «نقش تاریک اسلامگرایی افراطی» میدانند، انتقاد میکنند.
ایلوژ گفت: «صهیونیستها خود را واحد نخبه رزمی میدانند که از غرب دفاع میکند.» اما او این سوال را مطرح کرد که آیا رژیم صهیونیستی و غرب «همان جنگ را به راه میاندازند و میجنگند؟»
تصویر رژیم صهیونیستی از خود به عنوان دولتی که به دلیل شرایط مجبور به انجام کارهای کثیف غرب است، به جای اینکه بخشی برابر از خانواده دموکراسیهای لیبرال و سکولار باشد که زمانی آرزوی پیوستن به آن را داشت، مدتی است که در حال رشد است.
در سالهای اخیر، ورود افراطگرایان مذهبی و سیاسی به مرکز سیاست، از جمله انتصاب ایتامار بنگویر افراطی به عنوان وزیر امنیت داخلی و همکار ملیگرای افراطی او، بتسلئیل اسموتریچ، به ریاست وزارت دارایی، روند دور شدن رژیم صهیونیستی از تصور خود به عنوان یک «دموکراسی لیبرال» را تأیید کرده است.
یوسی مککلبرگ، مشاور ارشد در چتم هاوس، گفت: «فکر میکنم این شکاف مدتی است که در حال شکلگیری بوده است.» او این روند را که پس از مخالفت راست افراطی با توافقنامههای اسلو در دهه ۱۹۹۰ – که راه حل دو دولتی را برای رژیم صهیونیستی و فلسطین وعده میداد – تسریع شد، توصیف کرد. مککلبرگ افزود: «اما آیا هرگز فکر میکردم که اینقدر بد شود؟ نه. من هرگز این جنگهای بیپایان انتخابی، مذهبیگرایی گسترده و شهرکسازیهای بیمهار را تصور نمیکردم.»
ماهیت غیرلیبرال رژیم اشغالگر
تأسیس رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۴۸، با آواره کردن اجباری ۷۵۰ هزار فلسطینی در «فاجعه نکبت»، و همچنین اشغال مداوم سرزمینهای فلسطینی و رفتار آپارتایدی با فلسطینیان، همواره با ادعای «دموکراسی لیبرال» بودن آن در تضاد بوده است.
اتهامات مربوط به غصب زمین و نقض حقوق بشر، در کنار تلاشهای رهبران صهیونیست برای معرفی خود به عنوان یک «پایگاه لیبرال» در یک منطقه ظاهراً بیقانون، مطرح بوده است. با این حال، در بیشتر این دوره، حمایت سیاسی و عمومی غرب تا حد زیادی پایدار ماند که با اتحادهای استراتژیک، یادبود هولوکاست و، به طور حیاتی، منافع امنیتی مشترک حفظ میشد.
حاییم برشیت، آکادمیسین و فیلمساز صهیونیست، گفت: «شما نمیتوانید خود را یک دموکراسی لیبرال بنامید اگر سرزمین دیگران را اشغال کرده و پاکسازی قومی و نسلکشی مرتکب میشوید. این کاری نیست که دموکراسیهای لیبرال انجام میدهند… با این حال، اگر در [سرزمینهای اشغالی] هستید و فقط رسانههای عبری را میخوانید، میتوانید باور کنید که در یک دموکراسی لیبرال زندگی میکنید.»
انتقادات غرب هنوز نتوانسته است نفوذ زیادی در آگاهی سیاسی رژیم صهیونیستی داشته باشد. اوایل ماه جاری، نتانیاهو در واکنش به تنشهای فزاینده بین دولت خود و اسپانیا، در شبکههای اجتماعی نوشت که «اسرائیل در برابر کسانی که به ما حمله میکنند، ساکت نخواهد ماند.»
او درباره نیروی نظامی متهم به نسلکشی و شکنجه گفت: «اسپانیا قهرمانان ما، سربازان [ارتش رژیم صهیونیستی]، سربازان اخلاقیترین ارتش جهان را بدنام کرده است.»
اسموتریچ، وزیر دارایی، در واکنش به نگرانی نسبتاً ملایم برلین در مورد سیاست رژیم صهیونیستی در قبال کرانه باختری اشغالی، حتی فراتر رفت.
اسموتریچ در شبکههای اجتماعی نوشت: «روزهایی که آلمانیها به یهودیان دیکته میکردند کجا اجازه دارند یا ندارند زندگی کنند، به پایان رسیده و هرگز باز نخواهد گشت. شما ما را دوباره به گتوها نخواهید راند، به خصوص در سرزمین خودمان.»
او افزود: «بازگشت ما به سرزمین [اشغالی] – وطن کتاب مقدس و تاریخی ما – پاسخی است به هر کسی که سعی در نابودی ما داشت یا دارد، و ما حتی برای یک لحظه هم از آن عذرخواهی نمیکنیم.»
مککلبرگ در مورد نحوه تأثیرگذاری انتقادات بر رهبری سیاسی رژیم صهیونیستی و حامیان آنها گفت: «فکر نمیکنم هیچ شانسی برای خوداندیشی یا ارزیابی درونی وجود داشته باشد. این حس وجود دارد که اگر آنها ما را دوست ندارند، پس حتماً کار درستی انجام میدهیم.»
#رژیم_صهیونیستی #غزه #نسل_کشی #جنایات_جنگی #فلسطین #مقاومت #نتانیاهو #اروپا #انزوای_اسرائیل #اشغالگری