تهران، ایران – در پی تجاوز وحشیانه و حملات بیرحمانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک ایران در تاریخ ۸ اسفند ماه، فاجعهای انسانی در میناب رخ داد که قلب هر آزادهای را به درد میآورد. در میان انبوه شهدای مظلوم این حملات، نام مکان نصیری، کودک هفتساله ایرانی، به عنوان تنها مفقودالاثر از مدرسه بمباران شده، نمادی از عمق جنایت و رنج خانوادههای داغدار شده است.
فاجعه مدرسه شجره طیبه و جنایت جنگی متجاوزان
در روز ۸ اسفند ماه، در اولین روز از حملات گسترده آمریکا و اسرائیل به نقاط مختلف ایران، مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب، استان هرمزگان، در نزدیکی پایگاه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، هدف موشکهای متجاوز قرار گرفت. اگرچه واشنگتن مسئولیت این حملات ویرانگر را بر عهده نگرفت، اما شواهد موجود به وضوح نشان میدهد که موشکهای تام هاوک آمریکایی در این جنایت جنگی به کار رفتهاند. این حمله به مرگبارترین حادثه برای غیرنظامیان از زمان آغاز جنگ تبدیل شد.
روایت تلخ یک مادر و لحظات وحشت
در آن روز شوم، حوالی ساعت ۱۱ صبح، آسیه رحیمینژاد، مادر مکان، تماسی از معلم فرزندش دریافت کرد که از او خواست فورا مکان را از مدرسه ببرد، زیرا مدرسه مورد حمله قرار گرفته بود. مادر بیخبر از آغاز جنگ و بمبارانهای مرکز تهران و شهادت رهبران ایرانی، نگران فرزندش، با راننده سرویس مدرسه تماس گرفت تا مکان را بیاورد. اما در کمال ناباوری، تنها چند دقیقه بعد، موشک دوم مدرسه را هدف قرار داد و فرصت هرگونه نجات را از اکثر افراد حاضر در محل، از جمله کودکان معصوم، معلمان و دیگران، سلب کرد.
آمار تکاندهنده شهدا و مفقودین
بر اساس آمار نهایی که در تاریخ ۲۰ فروردین ماه توسط ابراهیم طاهری، دادستان عمومی میناب، به رسانههای دولتی ارائه شد، تعداد شهدا از ۱۶۸ نفر به ۱۵۶ نفر کاهش یافت که اکثر آنها کودکان بودند. وی اعلام کرد که ۱۲۰ دانشآموز (۷۳ پسر و ۴۷ دختر)، ۲۶ معلم (همه زن، که یکی از آنها شش ماهه باردار بود)، ۷ نفر از والدین، راننده سرویس مدرسه و یک تکنسین از کلینیک مجاور به شهادت رسیدند.
کارشناسان پزشکی قانونی، تمامی پیکرهای مطهر را که بسیاری از آنها بر اثر شدت انفجار بمبها تکهتکه شده بودند، شناسایی کردند. اما با وجود آزمایشهای گسترده DNA، هیچ اثری از مکان نصیری یافت نشد. سازمان پزشکی قانونی ایران اعلام کرده است که حدود ۴۰ درصد از پیکرهای کشف شده در طول جنگ به دلیل آسیبهای گسترده قابل شناسایی فوری نبودهاند. از میان ۳۳۷۵ شهید تایید شده توسط این سازمان از آغاز جنگ، بقایای چهار نفر هنوز شناسایی نشده است. در میان شهدا، ۷ نفر زیر یک سال، ۲۵۵ نفر بین یک تا ۱۲ سال و ۱۲۱ نفر بین ۱۳ تا ۱۸ سال سن داشتند.
جستجوی بیحاصل و رنج بیپایان خانواده
پس از نزدیک به هفت هفته جستجو، مقامات ایرانی به خانواده مکان اطلاع دادند که پرونده او بدون یافتن هیچ اثری از پیکرش بسته شده است. پدرش، کوروش نصیری، فرزندش را کودکی مهربان توصیف کرد که در کلاسهای ژیمناستیک شرکت میکرد و عاشق ورزش بود. او همچنین در مرکز مذهبی محلی به خانوادهاش کمک میکرد.
والدین مکان پس از اطلاع از حمله به مدرسه، با عجله خود را به آنجا رساندند و پس از مواجهه با ترافیک سنگین، پیاده به سمت مدرسه دویدند. کوروش نصیری با چشمانی اشکبار به رسانههای دولتی ایران گفت: “وقتی رسیدیم، مدرسه ویران شده بود. در اولین لحظات پس از رسیدن، تنها یک چیز دیدیم: ویرانی.”
او از قبل از ظهر روز حمله تا ساعت ۲:۳۰ بامداد روز بعد منطقه را جستجو کرد، اما هیچ اثری از پسرش نیافت. در هفتههای بعد، او میگفت: “حتی اگر یک ناخن پیدا میکردند، باز هم برمیگشتم.”
تمامی کودکان دیگر کلاس مکان به شهادت رسیده بودند، اما پدرش با امید واهی، آرزو داشت که شاید او پس از حمله اول فرار کرده باشد. در سی و هشتمین روز جستجو، عموی مکان یک لنگه کفش را در فاصلهای دورتر از ساختمان اصلی پیدا کرد که خانواده توانستند آن را متعلق به او شناسایی کنند. یک ژاکت آبی آسیبدیده نیز گزارش شده بود، اما هیچ چیز دیگری یافت نشد.
مادرش در جمعی که برای گرامیداشت یاد این کودک مظلوم برگزار شده بود، با صدایی لرزان گفت: “از فکر اینکه باید مکان را در قبر بگذارم، وحشت داشتم، نمیتوانستم تحمل کنم. از خدا کمک خواستم و شاید همین توضیح میدهد که چرا نتوانستیم او را پیدا کنیم.”
کفش او در جعبهای قرار داده شد و اکنون برای یادبود و گرامیداشت این شهید خردسال، در مسجدی محلی نگهداری میشود تا یاد و خاطره او برای همیشه زنده بماند و نمادی باشد از جنایات بیرحمانه دشمنان و صبر و استقامت ملت ایران.
#مکان_نصیری #جنایت_جنگی #حمله_آمریکا_اسرائیل #میناب #کودکان_مظلوم #ایران #تروریسم_دولتی #مدرسه_شجره_طیبه #هرمزگان #شهدای_جنگ