بحران تحمیلی علیه ایران و نگرانی‌ها از قحطی جهانی غذا

در نزدیک به دو ماه گذشته از آغاز جنگ تحمیلی علیه ایران، قیمت سوخت و کود در سراسر جهان به شدت افزایش یافته است. اکنون پرسش اصلی که اقتصاددانان و سیاست‌گذاران را به خود مشغول کرده این است که پیامدهای این بحران چه زمانی و با چه شدتی بر هزینه مواد غذایی تأثیر خواهد گذاشت.

تحلیل کارشناسان: تأثیر تأخیری و وابستگی به تنگه هرمز

تحلیلگران به طور گسترده‌ای توافق دارند که تأثیر واقعی این درگیری هنوز احساس نشده است، زیرا بین افزایش هزینه‌های ورودی کشاورزی و قیمت‌های بالاتر در قفسه‌ها، تأخیر وجود دارد. آنها همچنین معتقدند که شدت پیامدها تا حد زیادی به مدت زمان ادامه اختلال در کشتیرانی در تنگه هرمز بستگی دارد. این تنگه به طور معمول حدود یک سوم کود دریایی و یک چهارم نفت دریایی جهان را منتقل می‌کند.

ماتین قائم، مدیر اجرایی مرکز تحقیقات توسعه در دانشگاه بن آلمان، به الجزیره گفت: «قیمت مواد غذایی قطعاً در ماه‌های آینده افزایش خواهد یافت و تهیه رژیم‌های غذایی کافی و سالم را برای بسیاری از مردم در سراسر جهان دشوارتر خواهد کرد.» قائم افزود: «مردم فقیر در آفریقا و آسیا بیشترین آسیب را خواهند دید، زیرا آنها به هر حال باید بخش زیادی از درآمد خود را صرف غذا کنند. گرسنگی و سوءتغذیه به احتمال زیاد افزایش خواهد یافت.»

هشدارهای سازمان‌های بین‌المللی و کشورهای در معرض خطر

سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) هفته گذشته هشدار داد که بحران طولانی‌مدت در این تنگه، که ایران در پاسخ به جنگ ایالات متحده و رژیم صهیونیستی آن را بسته است، می‌تواند به یک «فاجعه» غذایی جهانی منجر شود. بر اساس گزارش فائو، هند، بنگلادش، سریلانکا، سومالی، سودان، تانزانیا، کنیا و مصر از جمله کشورهایی هستند که بیشترین خطر را تهدید می‌کند.

برنامه جهانی غذا در تحلیلی در ماه گذشته اعلام کرد که اگر درگیری تا اواسط سال ادامه یابد و قیمت نفت بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه باقی بماند، نزدیک به ۴۵ میلیون نفر دیگر ممکن است با کمبود شدید مواد غذایی روبرو شوند.

تولید جهانی غلات و سیگنال‌های مختلط

تاکنون، جنگ تنها به طور متوسط بر قیمت مواد غذایی تأثیر گذاشته است – تا حدی که برخی ناظران را شگفت‌زده کرده است. بر اساس شاخص قیمت مواد غذایی فائو، قیمت جهانی مواد غذایی در ماه گذشته ۲.۴ درصد نسبت به فوریه افزایش یافت. قیمت غلات حتی افزایش کمتری داشت و ۱.۵ درصد رشد کرد.

ساندرو اشتاینباخ، کارشناس سیاست کشاورزی و اقتصاد کاربردی در دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی، گفت که حرکت‌های اخیر قیمت باید با احتیاط تفسیر شوند و آنها را «سیگنالی مختلط، نه دلیلی روشن برای اطمینان» توصیف کرد. اشتاینباخ به الجزیره گفت: «شوک‌های ورودی اغلب با تأخیر منتقل می‌شوند. موجودی‌ها، کودهای پیش‌خرید شده، انتقال تأخیری و عدم قطعیت در مورد مدت زمان، همگی می‌توانند به طور موقت تأثیر را کاهش دهند.»

شورو داسگوپتا، پژوهشگر بنیاد CMCC در لچه ایتالیا، اظهار داشت که شاخص‌های قیمت کلی که توسط نهادهایی مانند سازمان ملل تولید می‌شوند، لزوماً سختی‌هایی را که بسیاری از خانوارهای فردی در کشورهای فقیرتر احساس می‌کنند، منعکس نمی‌کنند. وی افزود: «در بسیاری از کشورهای کم‌درآمد، قیمت سوخت مستقیماً بر قیمت خرده‌فروشی مواد غذایی تأثیر می‌گذارد، زیرا هزینه‌های حمل‌ونقل سهم بسیار بیشتری از کل هزینه‌های خانوارها را در مقایسه با کشورهای پردرآمد تشکیل می‌دهد. بنابراین، حتی قبل از شوک احتمالی برداشت محصول در سال جاری، افزایش هزینه‌های انرژی در حال حاضر بر بودجه غذایی در داکا، قاهره و لاگوس تأثیر می‌گذارد.»

شدت وضعیت کنونی و واکنش‌های متفاوت

در حالی که اجماع گسترده‌ای در مورد تأثیر تأخیری جنگ و اهمیت بازگشایی تنگه هرمز وجود دارد، ناظران در مورد شدت چشم‌انداز کنونی کمتر متحد هستند. معامله‌گرانی که قراردادهای مالی مرتبط با محصولات غذایی را خرید و فروش می‌کنند، تنها افزایش متوسط قیمت را در ماه‌های آینده پیش‌بینی می‌کنند.

الیزابت رابینسون، استاد اقتصاد محیط زیست در دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن، به الجزیره گفت: «بازارهای غلات مختل نشده‌اند و کشورها مانند سال ۲۰۰۸ واکنش نشان نمی‌دهند. بنابراین، به احتمال زیاد نیازی نیست نگران افزایش شدید قیمت مواد غذایی در آینده نزدیک باشیم.»

استیو ویگینز، پژوهشگر موسسه توسعه خارج از کشور در لندن، گفت که پیش‌بینی‌های بدبینانه توانایی بازارها را برای انطباق با شوک‌ها دست کم می‌گیرند. وی اظهار داشت: «کشاورزی در سراسر جهان متنوع و پراکنده است، بسیار بیشتر از آنچه در مورد، مثلاً، تولید خودرو صدق می‌کند. کشاورزان در تنظیم سیستم‌های تولید خود در پاسخ به تغییر در دسترس بودن و قیمت ورودی‌ها، قیمت خروجی‌ها، نوآوری‌های فنی و غیره ماهر هستند.»

«کاهش عملکرد محصولات» در صورت تداوم محاصره

با این حال، هرچه تنگه هرمز طولانی‌تر بسته بماند، قیمت اوره، آمونیاک، گوگرد و فسفات احتمالاً بالاتر خواهد رفت که به معنای هزینه‌های بیشتر برای کشاورزان است. فائو تخمین زده است که اگر بحران حل نشود، قیمت کود در نیمه اول سال ۲۰۲۶ به طور متوسط ۲۰ درصد بالاتر خواهد بود.

پس از یک افزایش کوتاه در آخر هفته، ترافیک دریایی در تنگه به دلیل اعلام تهران مبنی بر محدودیت تردد کشتی‌ها تا زمانی که ایالات متحده محاصره بنادر ایران را حفظ کند، به شدت کاهش یافته است. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در مصاحبه‌ای با بلومبرگ نیوز در روز دوشنبه، اعلام کرد که بعید است آتش‌بس دو هفته‌ای بین آمریکا و ایران را قبل از انقضای آن در روز چهارشنبه تمدید کند و گفت که برای «معامله‌ای بد» عجله نخواهد کرد.

کتی بیلیس، کارشناس امنیت غذایی در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، که به کاخ سفید جورج دبلیو بوش مشاوره می‌داد، گفت که از مشاهده افزایش شدید قیمت‌ها در برخی کشورها در آینده نزدیک تعجب نخواهد کرد. وی افزود: «ما قبلاً شاهد افزایش قیمت مواد غذایی در ماه مارس بودیم، اما تصور می‌کنم ارقام آوریل بدتر خواهند بود. باید مراقب بود که آیا سطح زیر کشت محصولات اصلی در بهار امسال کاهش می‌یابد، که این می‌تواند نشانه‌ای از یک واکنش احتمالی به افزایش قیمت ورودی‌ها باشد. اما حتی اگر سطح زیر کشت ثابت بماند، ممکن است به دلیل کاهش استفاده از ورودی‌ها، شاهد کاهش عملکرد محصولات باشیم.»

#بحران_غذا #تنگه_هرمز #تحریم_ایران #جنگ_اقتصادی #امنیت_غذایی #فائو #آمریکا_اسرائیل #گرسنگی_جهانی #قیمت_نفت #کشاورزی_جهانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *