نصیرات، غزه – در میان ویرانه‌های اردوگاه پناهندگان نصیرات غزه، مراد حاجی، مردی پنجاه ساله، با سکوت و دردی جانکاه بر صندلی دندانپزشکی نشسته است. دردی که ماه‌هاست او را رنج می‌دهد و اکنون به دنبال تسکینی برای آن است.

او فک خود را در دست گرفته، دردی ضربان‌دار و شدید تمام وجودش را فرا گرفته است. هزینه درمان حدود ۴۰۰ شِکِل (۱۴۲ دلار) برآورد شده؛ مبلغی که با توجه به افزایش سرسام‌آور قیمت مواد غذایی، می‌توانست برای چهار یا پنج روز غذای فرزندانش را تأمین کند. اما زمانی که درد طاقت‌فرسای دندان به فک او سرایت کرد، حاجی چاره‌ای جز بازگشت به کلینیک دندانپزشکی برای یافتن تسکین نداشت.

او با صدایی لرزان می‌گوید: «دیگر نمی‌توانم این درد را تحمل کنم… اما می‌دانستم که هزینه درمان بسیار بیشتر از توان مالی من است. چهارصد شِکِل مبلغ زیادی است… فرزندانم بیشتر به آن نیاز دارند.»

دکتر لیزا حسونه، دندانپزشک او، توضیح می‌دهد که چگونه محاصره ظالمانه رژیم صهیونیستی علیه غزه، منجر به کمبود شدید مواد دندانپزشکی شده است. این کمبود، قیمت درمان را به شدت افزایش داده و باعث شده تا کلینیک‌ها تنها بتوانند با هزینه‌های گزاف به بیماران خدمات ارائه دهند.

حسونه می‌افزاید: «بسیاری از بیماران تنها زمانی به ما مراجعه می‌کنند که عفونت به شدت پیشرفت کرده است، زیرا قبلاً توانایی پرداخت هزینه درمان را نداشته‌اند. در آن مرحله، آنچه می‌توانست یک عمل ساده باشد، به روشی بسیار پیچیده‌تر، دردناک‌تر و گران‌تر تبدیل می‌شود.»

حاجی تنها یکی از هزاران فلسطینی است که منابع مالی محدودشان، زندگی دشوار در غزه را با درد مزمن دندان، سنگین‌تر کرده است. به تعویق انداختن درمان اغلب منجر به عفونت‌هایی می‌شود که به سایر نقاط بدن سرایت کرده و ممکن است نیاز به جراحی پیدا کند، اما به دلیل محدودیت‌های مالی، بسیاری از فلسطینیان گزینه‌های کمی پیش رو دارند.

این دقیقاً همان چیزی است که برای حاجی اتفاق افتاد؛ آنچه در ابتدا می‌توانست یک عمل ساده باشد که در عرض دو روز به پایان برسد، به یک عملیات پرهزینه‌تر و گسترده‌تر تبدیل شد. دندان‌درد به یک مورد بسیار پیچیده‌تر تبدیل شده بود که منجر به تورم صورت، التهاب دندان، تجمع چرک و درد شدید شده بود. بسیاری از بیماران، مانند حاجی، قبل از هرگونه مداخله دندانپزشکی به مسکن و آنتی‌بیوتیک برای کنترل عفونت نیاز دارند که این نیز خود هزینه‌های اضافی به همراه دارد.

مورد حاجی یک نمونه منفرد نیست؛ حسونه هر روز بیمارانی را می‌بیند که مجبورند بین درمان پزشکی و تأمین نیازهای اولیه خانواده‌شان، انتخابی دشوار انجام دهند. برخی به مسکن‌ها تکیه می‌کنند یا به سادگی با درد زندگی می‌کنند تا زمانی که غیرقابل تحمل شود.

این پزشک می‌گوید که تحت محدودیت‌های مالی، بیماران تمایل دارند کشیدن دندان را به عنوان گزینه‌ای ارزان‌تر پیشنهاد دهند. با این حال، حتی هزینه این عمل نیز به شدت افزایش یافته است. در غزه، جایی که اقتصاد آن به دلیل جنگ نسل‌کشی رژیم صهیونیستی علیه این منطقه تقریباً نابود شده است، این عمل برای اکثر مردم غیرقابل پرداخت است و اگر عفونت قبلاً گسترش یافته باشد، ممکن است کافی نباشد.

حسونه اظهار می‌دارد که کار او دیگر تنها به درمان محدود نمی‌شود، بلکه شامل تلاشی مداوم برای ایجاد تعادل بین نیازهای پزشکی و منابع بسیار محدود است.

یکی از عوامل اصلی افزایش شدید قیمت‌ها در غزه، محدودیت‌های شدید رژیم صهیونیستی بر واردات تجهیزات است که اغلب تجهیزات و مواد دندانپزشکی ضروری را «غیرضروری» یا «زیبایی» طبقه‌بندی می‌کند. در این پویایی عرضه کم و تقاضای بالا، تأمین‌کنندگان محلی کنترل کاملی بر تعیین قیمت‌ها دارند که مستقیماً بر توانایی کلینیک‌ها برای ارائه مراقبت‌های پایدار و مقرون‌به‌صرفه تأثیر می‌گذارد.

دکتر نضال السندی، مدیر کلینیک، نیز با مبارزه‌ای روزمره بین وظایف حرفه‌ای خود و توانایی عملی برای حفظ فعالیت‌های جراحی دندانپزشکی‌اش روبرو است. افزایش هزینه‌های اجاره، لوازم پزشکی و تجهیزات ضروری، بار مالی فزاینده‌ای را بر دوش کلینیک وارد کرده است.

به عنوان مثال، قیمت یک جعبه بی‌حس‌کننده از حدود ۱۵۰ شِکِل (۵۳ دلار) به حدود ۵۰۰ شِکِل (۱۷۸ دلار) افزایش یافته است، در حالی که «زتا پلاس» که برای قالب‌گیری دندان استفاده می‌شود، از حدود ۱۵۰ شِکِل (۵۳ دلار) به بین ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ شِکِل (۱۷۷۸ تا ۲۱۳۳ دلار) رسیده است.

اقداماتی که قبل از جنگ نسبتاً مقرون‌به‌صرفه بودند، اکنون برای اکثر مردم به یک کالای لوکس تبدیل شده‌اند. کشیدن یک دندان ساده قبلاً بین ۳۰ تا ۱۵۰ شِکِل (۱۱ تا ۵۳ دلار) هزینه داشت، در حالی که کشیدن جراحی بین ۱۰۰ تا ۳۰۰ شِکِل (۳۶ تا ۱۰۷ دلار) متغیر بود.

امروزه، این هزینه‌ها به طور قابل توجهی افزایش یافته‌اند و وابستگی فزاینده به ابزارهای یک‌بار مصرف به معنای هزینه‌های سربار اضافی برای کلینیک است.

السندی می‌گوید که از دیدن هر بیماری که بدون توانایی پرداخت هزینه درمان، کلینیک او را ترک می‌کند، غمگین می‌شود، اما با محدودیت‌های مالی خود کلینیک، کار زیادی از دست او برنمی‌آید.

او می‌گوید: «سخت‌ترین بخش این است که بیماران را می‌بینیم که هنوز با درد کلینیک را ترک می‌کنند، زیرا توانایی پرداخت هزینه درمان را ندارند، در حالی که خود ما نیز با کمبودهای شدید و هزینه‌های عملیاتی فوق‌العاده بالا دست و پنجه نرم می‌کنیم.»

مشکلات پیش روی صنعت دندانپزشکی، نشانه‌ای از بحران کلی است که بخش مراقبت‌های بهداشتی غزه را فرا گرفته است.

بر اساس داده‌های سازمان جهانی بهداشت (WHO)، تقریباً ۸۴ درصد از مراکز درمانی در غزه از زمان آغاز جنگ نسل‌کشی رژیم صهیونیستی علیه این منطقه در اکتبر ۲۰۲۳، آسیب دیده یا تخریب شده‌اند. موج حملات رژیم صهیونیستی و محاصره مداوم، ۱۸۰۰ مرکز درمانی را در غزه تخریب یا آسیب رسانده است.

با تخریب بخش عظیمی از سیستم بهداشتی، بسیاری از ارائه‌دهندگان خدمات پزشکی مجبور شده‌اند به کلینیک‌های موقت در چادرها نقل مکان کنند یا از فضاهایی با حداقل امکانات مراقبتی استفاده نمایند. آنها فاقد تجهیزات و استریلیزاسیون مناسب هستند، اما تنها گزینه موجود برای اکثر فلسطینیان در غزه محسوب می‌شوند.

معضل مراد حاجی نمادی از وضعیت کلی صنعت دندانپزشکی در غزه است، جایی که اقدامات ضروری به تعویق افتاده یا نادیده گرفته می‌شوند.

در سراسر غزه، کلینیک‌های دندانپزشکی همچنان بیماران را پذیرش می‌کنند، هر کدام با داستان درد، تأخیر و محاسبات دشوار خود، در سرزمینی که فلسطینیان گزینه‌های کمی پیش روی خود دارند، حتی زمانی که این تصمیمات تأثیرات طولانی‌مدتی بر سلامت جسمانی آنها می‌گذارد.

#غزه #فلسطین #جنایات_صهیونیست #محاصره_غزه #بحران_انسانی #بهداشت_غزه #دندانپزشکی_غزه #جنگ_غزه #مقاومت_فلسطین #حقوق_بشر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *